افرادى در دنيا آمده‌اند و مؤمن هم بوده‌اند و ليكن براى وصول به مقام توحيد و قطع علاقه كلّيّه از دنيا دچار ابتلائاتى مىشده‌اند ؛ آنان هم از صراط عبور ميكنند ، غاية الامر نه به آن سرعت ؛ بلكه به سرعت باد . افرادى اهل آخرت هستند ؛ و نمىتوان آنان را از اشقياء شمرد ؛ بلكه از اصحاب اليمين‌اند اهل گناه هم نيستند ؛ ولى آن عشق و شور و جذبه اهل توحيد كه چون جرقه آتش ، اوهام و اعتبارات را بسوزانند ؛ در سرشان نيست ؛ و دنبال خدا هم مىگشته‌اند ولى نه با آن همّت بُرّنده و عزم كوبنده و با آن سرعت قاطع ؛ اينها از روى صراط مانند آدم اسب سوار عبور مىكنند ؛ آتش هم به آنها نميرسد ؛ امّا به همان مقدارى كه چون اسب سوارى از پلى عبور كند ؛ و در زير آن آتش باشد به او حرارت ميرسد به همان مقدار اصحاب اليمين در طول عبور از صراط گرماى آتش را احساس مىنمايند . و بعضى ديگر در عين آنكه از اصحاب اليمين هستند ، امّا به اين قدر پاك و پاكيزه نيستند قدرى تقصير و خطا هم نموده و گناهانى هم داشته‌اند ، و خداوند آنان را آمرزيده ؛ اينها از روى پل مانند آدم پياده عبور ميكنند . الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّكَ واسِعُ الْمَغْفِرَةِ . « 1 » « آن كسانى كه از گناهان كبيره و قبائح اعمال اجتناب مىورزند ، مگر از خطاها و گناهان كوچك ؛ چون پروردگار تو اى پيغمبر مقام

--> ( 1 ) صدر آيه 32 ، از سورهء 53 : النّجم